رفتن به مطلب

کاربران گرامی، از ارسال مطالبی که با موضوع انجمن همخوانی ندارند بپرهیزید، در صورت مشاهده با کاربر متخلف برخورد خواهد شد.

  • مطالب مشابه

    • توسط Mehrsam_10
      حافظه ی رم (Ram) چیست؟
       
      تعریف حافظه ی رم
      حافظه (RAM(Random Access Memory شناخته ترين نوع حافظه در دنيای کامپيوتر است. روش دستيابی به اين نوع از حافظه ها تصادفی است. چون می توان به هر سلول حافظه مستقيما" دستيابی پيدا کرد. در مقابل حافظه های RAM، حافظه های (SAM(Serial Access Memory وجود دارند. حافظه های SAM اطلاعات را در مجموعه ای از سلول های حافظه ذخيره و صرفا" امکان دستيابی به آنها بصورت ترتيبی وجود خواهد داشت. (نظير نوار کاست) در صورتي که داده مورد نظر در محل جاری نباشد هر يک از سلول های حافظه به ترتيب بررسی شده تا داده مورد نظر پيدا گردد. حافظه های SAM در موارديکه پردازش داده ها الزاما" بصورت ترتيبی باشند مفيد خواهند بود. (نظير حافظه موجود بر روی کارت های گرافيک). داده های ذخيره شده در حافظه RAM با هر اولويت دلخواه قابل دستيابی است. درمورد حافظه ها مباحث مفصلی در سایت میکرورایانه انجام شده است به فهرست مقالات سایت میکرورایانه مراجعه کنید.


      مبانی حافظه های RAM

      حافظه RAM، يک تراشه مدار مجتمع (IC) بوده که از ميليون ها ترانزيستور و خازن تشکيل شده است. در اغلب حافظه ها با استفاده و به کارگيری يک خازن و يک ترانزيستور می توان يک سلول را ايجاد کرد. سلول فوق قادر به نگهداری يک بيت داده خواهد بود. خازن اطلاعات مربوط به بيت را که يک و يا صفر است، در خود نگهداری خواهد کرد. عملکرد ترانزيستور مشابه يک سوئيچ بوده که امکان کنترل مدارات موجود بر روی تراشه حافظه را به منظور خواندن مقدار ذخيره شده در خازن و يا تغيير وضعيت مربوط به آن، فراهم می نمايد. خازن مشابه يک ظرف (سطل) بوده که قادر به نگهداری الکترون ها است. بمنظور ذخيره سازی مقدار "يک" در حافظه، ظرف فوق می بايست از الکترون ها پر گردد. برای ذخيره سازی مقدار صفر، می بايست ظرف فوق خالی گردد.

      مسئله مهم در رابطه با خازن، نشت اطلاعات است (وجود سوراخ در ظرف) بدين ترتيب پس از گذشت چندين ميلی ثانيه يک ظرف مملو از الکترون تخليه می گردد. بنابراين بمنظور اينکه حافظه بصورت پويا اطلاعات خود را نگهداری نمايد، می بايست پردازنده و يا "کنترل کننده حافظه" قبل از تخليه شدن خازن، مکلف به شارژ مجدد آن بمنظور نگهداری مقدار "يک" باشند. بدين منظور کنترل کننده حافظه اطلاعات حافظه را خوانده و مجددا" اطلاعات را بازنويسی می نمايد. عمليات فوق (Refresh )، هزاران مرتبه در يک ثانيه تکرار خواهد شد. علت نامگذاری DRAM بدين دليل است که اين نوع حافظه ها مجبور به بازخوانی اطلاعات بصورت پويا خواهند بود. فرآيند تکراری " بازخوانی / بازنويسی اطلاعات" در اين نوع حافظه ها باعث می شود که زمان تلف شده و سرعت حافظه کند گردد.

      سلول های حافظه بر روی يک تراشه سيليکون و بصورت آرايه ای مشتمل از ستون ها (خطوط بيت) و سطرها (خطوط کلمات) تشکيل می گردند. نقطه تلاقی يک سطر و ستون بيانگر آدرس سلول حافظه است .

      حافظه های DRAM با ارسال يک شارژ به ستون مورد نظر باعث فعال شدن ترانزيستور در هر بيت ستون، خواهند شد. در زمان نوشتن خطوط سطر شامل وضعيتی خواهند شد که خازن می بايست به آن وضعيت تبديل گردد. در زمان خواندن Sense-amplifier، سطح شارژ موجود در خازن را اندازه گيری می نمايد. در صورتيکه سطح فوق بيش از پنجاه درصد باشد مقدار "يک" خوانده شده و در غيراينصورت مقدار "صفر" خوانده خواهد شد. مدت زمان انجام عمليات فوق بسيار کوتاه بوده و بر حسب نانوثانيه (يک ميلياردم ثانيه) اندازه گيری می گردد. تراشه حافظه ای که دارای سرعت 70 نانوثانيه است، 70 نانو ثانيه طول خواهد کشيد تا عمليات خواندن و بازنويسی هر سلول انجام گیرد.
    • توسط Mehrsam_10
      در این مطلب به معرفی انواع حافظه رم پرداخته ایم، شاید بعضی از کاربران مبتدی در نگاه اول رم را با بازی های کنسولهای قدیمی اشتباه بگیرند.
       
      دو نوع اصلی حافظه با دسترسی تصادفی (RAM) وجود دارد که استفاده از هر یک، فواید و مضرات خاص خود را دارد.
       
      SRAM (حافظه ایستا) و DRAM (حافظه پویا) هر دو برای ذخیره اطلاعات به کار می روند، ولی این کار را به روشهای متفاوتی انجام می دهند. برای آنکه DRAM ها بتوانند داده را در خود نگه دارند باید به طور مدام refresh شوند (خازنهای موجود در آنها شارژ شوند). اما SRAM ها نیازی به شارژ متناوب ندارند زیرا ترانزیستورهای تشکیل دهنده آنان تا زمانی که برق قطع نشده است داده را در خود نگه می دارند. این مشخصه SRAM ها منجر به پیدایش فوایدی برای آنان شده است که یکی از مهمترین آنان، سرعت بالای نوشتن/خواندن داده ها در SRAM می باشد (زیرا برخلاف DRAM ها نیازی به شارژ متناوب ندارند).
      مداربندی بیش از حد و زمان زیادی که صرف refresh مدام خازنها در حافظه DRAM می شود، باعث کندتر و نامطلوبتر بودن DRAM ها در مقایسه با SRAM ها می شود. همچنین حافظه DRAM در مقایسه با SRAM برق بیشتری مصرف می کند که این امر در دستگاه هایی که انرژی خود را از باتری تامین می کنند آشکارتر است. ماژول های SRAM در مقایسه با DRAM ها بسیار ساده ترند که دسترسی به حافظه را آسانتر می کند.
      اما بر خلاف DRAM که در ساختار خود از خازنها بهره می جوید، SRAM بیشتر به استفاده از ترانزیستورها می پردازد به نحوی که SRAM در مقایسه با DRAM به ترانزیستورهای بیشتری برای ذخیره مقادیر خاصی از اطلاعات نیاز دارد. ماژول DRAM برای ذخیره هر بیت داده تنها به یک ترانزیستور و یک خازن نیاز دارد در حالی که SRAM برای این کار به شش ترانزیستور نیاز دارد. از آنجا که تعداد ترانزیستورهای موجود در حافظه ظرفیت آنرا تعیین می کند، یک ماژول DRAM  در مقایسه با ماژول  SRAMنظیر می تواند ظرفیتی تا شش برابر بیشتر داشته باشد. این امر برخلاف قیمت کم حافظه های DRAM است که همین امر آنان را مورد توجه خریداران قرار می دهد.
      به علت قیمت کمتر DRAM ها، این نوع حافظه ها به عنوان رایج ترین حافظه های اصلی به کار گرفته می شوند (علی رغم سرعت کمتر آنها و مصرف بالاتر برق در آنان در مقایسه با SRAM ها). اما حافظه SRAM هم همچنان در ادوات بسیار و مخصوصا در شرایطی که سرعت مهمتر از ظرفیت است به کار می رود. مخصوصا آنکه مصرف کم انرژی در SRAM ها به معنی تولید گرمای کمتر است که امری مهم (مخصوصا در پردازنده ها) محسوب می شود.
      چشمگیرترین استفاده از SRAM ها در حافظه کش پردازنده ها یعنی جایی است که سرعت اهمیت بسیار دارد. حتی درایوهای سخت افزاری، درایوهای نوری، و سایر وسایلی که نیاز به استفاده از حافظه کش یا بافرها دارند از ماژولهای SRAM استفاده می کنند.

      خلاصه مطالب:
      1- SRAM یک حافظه ایستاست در حالیکه DRAM حافظه ای پویاست.
      2- SRAM در مقایسه با DRAM سریعتر است.
      3- انرژی مصرفی SRAM در مقایسه با DRAM کمتر است.
      4- SRAM در مقایسه با DRAM از ترانزیستورهای بیشتری برای ذخیره هر بیت داده استفاده می کند.
      5- SRAM گرانتر از DRAM است.
      6- حافظه ارزانتر DRAM بیشتر در حافظه اصلی به کار می رود درحالی که SRAM بیشتر در حافظه Cache به کار می رود.
    • توسط Mehrsam_10
      بلاخره پس از مدتها اولین رم دی دی آر4 (DDR4) توسط شرکت کره ای سامسونگ تولید شد.
       
      سامسونگ اولین ماژول رم DDR4 را برای سیستم های سرور تولید کرد. این ماژول با ظرفیت ۱۶ گیگابایت و فرکانس ۱۶۰۰ مگاهرتز به عنوان نمونه اولیه آماده شده و از فناوری ساخت ۳۰ نانومتری در آن استفاده گردیده است.
      به گزارش پایگاه خبری فناوری اطلاعات برسام و به نقل از سخت افزار، پیش از این سامسونگ در دسامبر ۲۰۱۰، اولین ماژول DDR4 را در ظرفیت ۲ گیگابایت معرفی کرده بود.
      البته سامسونگ تاکنون موفق به متقاعد کردن اینتل برای استفاده از چیپ ست قابل پشتیبانی از حافظه های DDR4 نگردید و قرار است در نسل بعدی پردازنده های اینتل این اتفاق رخ دهد.
      سامسونگ براساس استاندارد موسسه JEDEC، حافظه های DDR4 را با ولتاژ ۱٫۲ ولت تولید کرده و نسبت به حافظه های DDR3 به میزان ۴۰ درصد صرفه جویی در مصرف توان صورت گرفته است.
      سامسونگ در تلاش برای برقراری ارتباط نزدیک با تولید کنندگان اصلی سرور ها، پردازنده ها و کنترلر های مادربورد است تا بتواند حافظه های DDR4 را در تعداد بالا به فروش برساند.
      البته سامسونگ حافظه های DDR4 را در ظرفیت ۸ گیگابایت نیز به تولید رسانده و قرار است در سال ۲۰۱۳، ماژول ۳۲ گیگابایتی آن را نیز وارد بازار کند.

Mehrsam_10

رمها چه مشکلاتی دارند؟

پست های پیشنهاد شده

در این مطلب به بررسی عیوب و مشکلات انواع حافظه رم خواهیم پرداخت.

عيب يابي مشکلات حافظه کار ساده اي نيست و در واقع حافظه کامپيوتر هنوز براي بسياري از افراد پديده اي رازگونه مي باشد. مشکل ديگر آن است که اشکالات حافظه ماهيت دوسويه داشته و اغلب شبيه اشکالات مربوط به قسمت هاي ديگر سيستم حتي نرم افزار مي باشد.
براي عيب يابي حافظه، ابتدا نياز به برخي برنامه هاي تست عيب يابي حافظه داريم. قبلاً با چند برنامه از اين نوع آشنا شده ايد. هر بايوس مادربرد داراي يک برنامه تشخيص عيب حافظه در POST مي باشد که هنگامي که سيستم را روشن مي کنيد اجرا مي شود. در اغلب موارد، شما همچنين يک برنامه تشخيص عيب حافظه را روي يک ديسک يوتيليتي همراه با سيستم خود دريافت مي کنيم. بسياري از برنامه هاي تشخيص عيب تجاري که در بازار موجود هستند، داراي قابليت تست حافظه مي باشند.
هنگامي که POST اجرا مي شود، نه تنها حافظه را تست مي نمايد بلکه به لحاظ کمي مقدار ظرفيت آنرا محاسبه مي کند. اين مقدار با عدد محاسبه شده در آخرين محاسبه بايوس مقايسه مي شود. اگر اين دو رقم با يکديگر تفاوت داشته باشند، پيام خطايي صادرمي شود. همچنانکه برنامه POST اجرا مي شود، الگويي از داده ها را به همه مکان هاي حافظه در سيستم نوشته و بمنظور بررسي صحت کارکرد حافظه، دوباره اين داده ها را مي خواند. اگر هرگونه اشکالي پيدا شود، شما با يک پيام صوتي يا تصويري مواجه مي شويد. پيام هاي صوتي( Beep) براي خطاهاي بحراني يا fatal که در محيطهاي استراتژيک سيستم رخ مي دهند، مورد استفاده قرار مي گيرد. اگر اين سيستم بتواند به حافظه کافي دسترسي داشته باشد بطوري که حداقل امکان کارکرد ويدئويي سيستم را فراهم کند، شما بجاي کدهاي صوتي Beep، پيام هاي خطا را روي مانيتور مشاهده خواهيد کرد.
اغلب مادربردهاي اينتل از بايوس فونيکس استفاده مي کنند. چندين کد Beep بمنظور نشان دادن خطاهاي حافظه fatal مورد استفاده قرار مي گيرند.
اگر سيستم شما هنگام اجراي برنامه POST هيچ خطايي را در مورد حافظه آشکارسازي نکند ممکن است اشکال حافظه از نوع سخت افزاري نباشد و يا اينکه برنامه POST قادر به آشکارسازي مشکل نباشد. خطاهاي متناوب حافظه اغلب در طي اجراي برنامه POST مشخص نمي شوند و نيز ساير اشکالات سخت افزاري کوچک ممکن است توسط برنامه POST قابل آشکارسازي نباشد. برنامه POST براي اجراي سريع طراحي شده است؛ بنابراين نمي تواند با دقت بسيار بالا اشکالات ظريف سيستم را شناسايي کند. به همين دليل اغلب به يک ديسک تشخيص عيب و اجراي يک برنامه تشخيص عيب سخت افزاري دقيق براي تست حافظه نياز داريم. اين نوع آزمون ها مي توانند بطور پيوسته اجرا گشته و حتي در صورت لزوم روزهاي متوالي بطول بيانجامند.
خوشبختانه چندين برنامه تست حافظه براي دانلود رايگان موجود است:
Microsoft Windows Memory Diagnostic: در آدرس http://oca.microsoft.com/en/windiag.asp
Memtest 86: در آدرس www.memtest86.com

2425642.JPG

توجه داشته باشيد نسخه اي از Windows Memory Diagnostic در ويندوز 7 و ويستا وجود دارد. اين برنامه بعنوان بخشي از administrative tools يا روي DVDهاي نصب bootable( تحت گزينه repair) قابل دسترسي است.
حتي اين برنامه ها نيز فقط آزمون Pass/fail را به انجام مي رسانند. بدان معنا که همه کاري که مي توانند انجام دهند، نوشتن الگوها به حافظه و خواندن مجدد آن ها از حافظه مي باشد. آن ها نمي توانند ميزان خطري که حافظه با آن مواجه هست را تعيين نمايند. براي انجام بالاترين سطح آزمون حافظه، بهترين چيز داشتن يک ماشين اختصاصي تست حافظه مي باشد که معمولاً SIMM/DIMM/RIMM module tester ناميده مي شود. اين دستگاه ها به شما امکان مي دهند تا يک ماژول را در داخل آن قرار داده و آنرا در سرعت ها، ولتاژها و زمانبندي هاي گوناگون تست نمائيد تا بدانيد براي تست همه انواع حافظه از SIMMهاي قديمي تا آخرين حافظه هاي DDR DIMM يا RIMM وجود دارد.
پس از آنکه سيستم عامل شما اجرا مي گردد،هنوزممکن است خطاهاي حافظه ظاهر شوند.معمولاً اين خطاها بصورت پيام هاي خطا روي مانيتور ظاهر مي شوند. معمول ترين خطاهاي مذکور عبارتند از:
خطاهاي Parity: نشان مي دهند که مدار بررسي Parity روي مادربرد، يک تغيير در حافظه را آشکار نموده است.
خطاهاي حفاظت عمومي: يک خطاهاي عمومي که نشان مي دهد يک برنامه در حافظه، دچار آسيب گشته و معمولاً منجر به بستن فوري برنامه مي گردد.
خطاهاي Fatal exception: کدهاي خطا هنگامي که يک دستورالعمل غيرقانوني ظاهر مي گردد، يا داده هاي نادرستي مورد دسترسي قرار مي گيرد و يا اينکه سطح اولويت يک عمل نادرست مي باشد، بوسيله برنامه بازگردانده مي شود.
خطاي تقسيم: يک خطاي عمومي که نشان مي دهد عمل تقسيم به صفر، رخ داده است و يا اينکه يک عمل رياضي متناسب با رجيستر مقصد نمي باشد.
اگر شما با اين نوع خطاها مواجه شديد، آن ها مي توانند بوسيله حافظه هايي با پيکره بندي نامناسب ايجاد شوند اما ممکن است علت ايجاد آن ها خطاهاي نرم افزاري( بويژه درايورها) منبع تغذيه هايي با کيفيت نامناسب، تخليه الکتريکي، فرستنده هاي راديويي نزديک به سيستم، مشکلات زمانبندي و غيره باشد.
اگر شما به مشکلاتي که بوسيله حافظه توليد مي شوند مشکوک هستيد، روش هايي براي تست حافظه بمنظور تعيين اين مشکلات وجود دارد. اغلب اين آزمون ها مستلزم اجراي يک يا چند برنامه تست حافظه مي باشند. جاي تعجب دارد که اغلب مردم هنگامي که يک نرم افزار تست حافظه را اجرا مي کنند، دچار يک اشتباه اساسي مي گردند. اغلب آن ها آزمون هاي حافظه را زماني اجرا مي کنند که حافظه کاشه سيستم فعال است. اين کار بطور مؤثري عمل تست حافظه را غيرمعتبر مي سازد زيرا اغلب سيستم داراي کاشه Write-back هستند. اين بدان معناست که داده هاي نوشته شده به حافظه اصلي ابتدا روي کاشه نوشته مي شود. از آنجائيکه يک برنامه تست حافظه ابتدا داده ها را مي نويسد و سپس بلافاصله آن ها را مي خواند، اين داده ها از روي کاشه خوانده مي شوند، نه حافظه اصلي. اين امر باعث مي شود که برنامه تست حافظه خيلي سريع اجرا شود، اما چيزي که تست مي شود در واقع حافظه کاشه است. حرف آخر اينکه اگر شما حافظه را با کاشه فعال تست نمائيد، شما در واقع روي SIMM/DIMها نمي نويسيد بلکه اطلاعات را روي حافظه کاشه مي نويسيد. قبل از آنکه هر برنامه تست حافظه را اجرا نمائيد، اطمينان حاصل کنيد که حافظه کاشه شما غيرفعال مي باشد. سيستم هنگامي که شما اين کار را انجام مي دهيد خيلي کند اجرا مي گردد و پروسه تست حافظه تا نقطه تکميل، زمان بيشتري بطول مي انجامد. اما در اين حالت شما حافظه RAM واقعي را تست مي کنيد نه حافظه کاشه.
مراحل ذيل به شما امکان مي دهند تا بطور مؤثر حافظه RAM سيستم خود را تست نمائيد.
ابتدا اجازه دهيد تا روند تست و عيب يابي حافظه را مورد بررسي قرار دهيم:
1) سيستم را روشن کرده و پروسه POST را مشاهده کنيد. اگر POST بدون خطا تکميل گردد، قابليت کارکرد پايه حافظه آزمايش شده است. اگر خطايي آشکار شود به پروسيجرهاي ايزوله سازي خطا مراجعه کنيد.
2) سيستم را استارت مجدد نمائيد و وارد برنامه بايوس شويد. در اغلب سيستم ها، اين کار با فشار دادن کليد F2 در طي اجراي روتين POST( اما قبل از شروع پروسه بوت) ميسر مي گردد. به محض آنکه در برنامه بايوس اطمينان حاصل نموديد که مقدار حافظه محاسبه شده معادل با مقدار حافظه نصب شده مي باشد، اين مرحله با موفقيت به اتمام رسيده است اما در صورت عدم سازگاري در اين مرحله به پروسه هاي ايزوله سازي خطا مراجعه کنيد.
3) گزينه هاي مربوط به حافظه کاشه در برنامه بايوس را يافته و همه آن ها را غيرفعال کنيد. اين تنظيمات را ذخيره نموده و سيستم را با ديسک سيستمي فرمت شده DOS حاوي برنامه تشخيص عيب مجدداً استارت نمائيد. در صورتيکه سيستم شما داراي يک ديسک تشخيص عيب مي باشد، مي توانيد از آن استفاده کنيد.
4) از دستورالعمل هايي که در برنامه تشخيص عيب شما ظاهر مي شود پيروي نموده تا حافظه پايه و توسعه يافته سيستم شما، تست گردد. اغلب برنامه ها داراي يک مود خاص مي باشند که امکان مي دهد آن ها تست را در يک حلقه تکرار کنند بدان معنا که اين آزمون ها بطور پيوسته اجرا مي شود تا خطاهاي متناوب ظاهر گردند. در صورتيکه اين برنامه با يک خطاي حافظه مواجه شود، پروسيجرهاي ايزوله سازي خطا را اجرا کنيد.
5) اگر هيچ خطايي در برنامه POST يا برنامه هاي تشخيص عيب حافظه قوي تر آشکار نگرديد، حافظه شما به لحاظ سخت افزاري سالم است. در اين مرحله سيستم را مجدداً بوت نموده، وارد برنامه بايوس شويد و گزينه هاي حافظه کاشه را مجدداً فعال کنيد.
6) اگر هنوز اشکالات حافظه وجود دارند اما نتايج تست اين مشکلات را نشان نمي دهند،ممکن است يک مشکل غيرقابل آشکارسازي بوسيله آزمون هاي ساده Pass/fail داشته باشيد و يا اينکه اين اشکالات، علت نرم افزاري داشته يا يکي از اشکالات سيستمي باشد. شما مي بايست در اين حالت حافظه را براي تحليل دقيق تر در داخل دستگاه module tester تست نمائيد.

پروسيجرهاي ايزوله سازي عيب حافظه
 

براي استفاده از اين مراحل، فرض مي کنيم که شما يک مشکل واقعي در حافظه را که به وسيله برنامه پست يا نرم افزارهاي تشخيص عيب حافظه گزارش شده است را شناسايي کرده ايد. در اين صورت مراحل ذيل را انجام داده تا تشخيص دهيد که کداميک از ماژول هاي SIMM يا DIMM در سيستم، علت مشکل مي باشد.
1) سيستم را استارت مجدد نموده و وارد روتين بايوس شويد. به منوي Advanced مراجعه نموده و پارامترهاي زمانبندي حافظه را مشاهده کنيد. تنظيم پيش فرض BIOS or Setup را انتخاب نموده تغييرات را ضبط و سيستم را مجدداً بوت نموده و با برنامه هاي تشخيص عيب قبلي، سيستم را مجدداً تست نمائيد. اگر مشکل حل شده باشد تنظيمات غيرصحيح بايوس علت مشکل بودند. اگر هنوز مشکل باقي بماند احتمالاً حافظه شما معيوب مي باشد و بايد مراحل بعد را دنبال کنيد.
2) کيس سيستم را بمنظور دسترسي به ماژول هاي SIMM/DIMM/RIMM روي مادربرد باز نمائيد.
3) همه ماژول هاي حافظه بجز بانک اول را از داخل سوکت خارج نمائيد و پروسيجرهاي تشخيص عيب را مجدداً اجرا کنيد. اگر مشکل در مورد همه ماژول ها بجز بانک اول باقي بماند مشکل مربوط به بانک اول مي باشد که مي بايست تعويض گردد.
4) حافظه موجود در بانک اول را بيرون آورده و آن را با يک ماژول يدکي جايگزين کنيد. البته مي توانيد جاي ماژول هاي حافظه را با يکديگر عوض کرده و مراحل تست را تکرار کنيد. اگر هنوز مشکل باقي است احتمالاً خود مادربرد ايراد دارد.
5) در اين مرحله، بانک اول را آزمون با موفقيت بيرون آمده است. بنابراين، مشکل مي بايست در ماژول هاي بعدي باشد که مي بايست بطور موقت از داخل سوکت خارج شوند، بانک بعدي حافظه را نصب نموده و مراحل تست را تکرار کنيد. اگر مشکل اکنون ظاهر گردد، حافظه موجود در اين بانک دچار اشکال شده است. مراحل تست هر بانک حافظه را تکرار کنيد تا اينکه ماژول حافظه خراب را پيدا کنيد.
6) مرحله قبلي را تکرار کنيد تا اينکه همه بانک هاي حافظه نصب گردند و مورد آزمايش قرار گيرند در صورتيکه پس از حذف و نصب مجدد همه قسمت هاي حافظه، هنوز مشکل باقي مانده باشد، احتمالاً مشکل از نوع intermittent بوده و يا اينکه بواسطه تماس هاي ضعيف در محل اتصالات حافظه با سوکت ايجاد مي شود. دراينصورت با بيرون آوردن ماژول حافظه و نصب مجدد آن، در بسياري از موارد مشکل برطرف مي گردد.

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

×