رفتن به مطلب

کاربران گرامی، از ارسال مطالبی که با موضوع انجمن همخوانی ندارند بپرهیزید، در صورت مشاهده با کاربر متخلف برخورد خواهد شد.

  • مطالب مشابه

    • توسط Admin
      دانلود جدیدترین ورژن یکی از بهترین نرم افزار های اورکلاک به نام MSI Afterburner
      به وسیله ی این نرم افزار قدرتمند قادر خواهید بود تا فرکانس و سرعت پردازش پردازنده (cpu)، کارت گرافیک (vga)
      خود را بالا ببرید.
      برخی از قابلیت های نرم افزار MSI Afterburner 2.3.1:
      - مدیریت حافظه و فرکانس هسته
      - تنظیم ولتاژ پردازنده گرافیکی
      - مدیریت استرس
      - کنترل دستی یا خودکار سرعت فن
      - نمایش لحظه ای و آنی صفحه نمایش برای بازی ها (فریم، دما، نظارت فرکانس)
      - تنظیم فرکانس ها و اعمال اورکلاکینگ در حین شروع بکار سیستم
      - نمایش اطلاعات مربوط به درایورهای دستگاه، بایوس، حالت SLI
      - توانایی استفاده از یک طراحی رابط کاربر
      - قابلیت تعریف پروفایل های مجزا برای هر یک از برنامه ‌ها
       

       
      دانلود
      منبع====>فروم دیجی
    • توسط Mehrsam_10
      دانلود آخرین ورژن نرم افزار اورکلاک GigaByte EasyTune 6 B13.0323.1
      یك ابزار قدرتمند برای اوركلاك كردن پردازنده و حافظه است كه امكان تغییر دادن فركانس‌ها و ولتاژ‌ها را از طریق سیستم عامل ویندوز ممكن می‌سازد. علاوه بر این می‌توان با استفاده از این نرم‌افزار نظارت كلی بر روی سیستم داشته و مواردی چون دور فن و دمای اجزای سیستم را در هر زمان مورد بررسی قرار داد.
       
       

       
      دانلود
       
    • توسط Mehrsam_10
      مادربوردهای قدرتمند گیگابایت که برای جدیدترین نسل از پردازنده های ای ام دی AMD طراحی و تولید شده اند.

      شرکت AMD به تازگی نسل سوم پردازنده های مجهز به APU را تحت عنوان Kaveri معرفی نمود. این نوع معماری تا کنون در دو نسل Llano و Trinity توسط این شرکت ارائه شده بود که به دلیل قدرت بالا در انجام چند پردازش همزمان، با استقبال خوبی از طرف کاربران مواجه شد. از این رو شرکت گیگابایت مادربردهای متعددی را بر پایه پردازنده های AMD و با قابلیت پشتیبانی از سری Kaveri طراحی و تولید نمود تا پاسخگوی تمامی نیازهای این دسته از کاربران رایانه های دسکتاپ باشد. این شرکت تا کنون هفت مدل از مادربردهای جدید FM2+ سری A88X را تولید کرده است که هرکدام قابلیت ها و ویژگی های منحصر به فردی دارند و علاوه بر پردازنده های Kaveri APU، از پردازنده های Trinity و APUهای Richland با سوکت FM2 نیز به طور کامل پشتیبانی می کنند.



      یکی از برترین این مادربردها از سری G1-Killer گیگابایت می باشد که اولین مادربرد AMD از دسته گیمینگ این شرکت به شمار می رود. این محصول که G1.Sniper A88X نامگذاری شده است، مجهز به فن آوری های صوتی انحصاری AMP-UP و USB DAC-UP گیگابایت می باشد که قابلیت های صوتی پیشرفته بسیاری را برای گیمرهای حرفه ای و علاقه مندان به موسیقی در بر دارند. همچنین این مادربرد از فن آوری های کاربردی دیگری از جمله UEFI DualBIOS، تامین توان دیجیتالی و پخش تصویر روی سه صفحه نمایش به صورت همزمان پشتیبانی می کند.

      از دیگر مادربردهای حرفه ای این سری می توان F2A88X-UP4 را نام برد که مجهز به ICهای IR3550 با قابلیت عبور جریان ۶۰ آمپر برای تامین توان پردازنده می باشد. این مادربرد همچنین از فن آوری انحصاری Ultra Durable 5 Plus گیگابایت بهره می برد که طول عمر، پایداری و ایمنی مادربرد را تضمین می کند. مادربردهای ارائه شده توسط گیگابایت بر اساس استاندارد ساخت ATX و micro-ATX، و برای انواع رایانه ها از میان رده تا حرفه ای، طراحی شده اند.

    • توسط Mehrsam_10
      در این مطلب، به تفاوت ها ی پردازنده های دو شرکت اینتل (intel) و ای ام دی (AMD) میپردازیم.
      کارکرد پردازشگرهای دو هسته ای
      اینتل برای اولین بار در اوایل سال 2005 اولین پردازشگر 2 هسته ای را عرضه کرد این پردازشگر در نسخه های Pentium D و  Pentium Extreme عرضه شد . پس از آن شرکت AMD بود که مدت کوتاهی پس از اینتل اقدام به عرضه پردلزشگرهای دو هسته ای نمود . اگر چه هر دو این شرکت ها محصولی دو هسته ای را به بازار عرضه کردند اما طراحی این دو محصول در برخی موارد و بر اساس کاربرد آنها در سیستمی که در ان تعبیه شده بود به طور کلی متفاوت بود . در این مقاله قصد بر آن است که کاربردهای و نحوه کار پردازشگرهای دو هسته ای و همچنین دلایل استفاده یا عدم استفاده از آنها را نام ببریم.

      کاربرد پردازشگرهای دو هسته ای:
      اصولا پردازشگرهای دو هسته ای از دو هسته پردازش کننده در یک پکیج واحد تشکیل شده اند که در واقع قابلیت های یک کامپیوتر مجهز به چند پردازشگر را با هزینه ای کمتر فراهم می سازد . از طرفی امکان انجام چندین فعالیت همزمان به کمک پردازشگرهای دو هسته ای میسر می شود. بنابراین پردازشگرهای دو هسته ای به درد کسانی می خورد که مایلند چندین برنامه یا ابزار متفاوت را به طور همزمان مورد استفاده قرار دهند.
      البته این به این معنا نیست که پردازشگرهای دو هسته ای قدرت اجرایی برنامه های واحد را افزایش می دهند! اجازه دهید با مثالی این مطلب را روشن کنیم; اگر اهل بازی های کامپیوتری هستید باید یک پردازشگر با قدرت پردازش بالا تهیه کنید, زیرا پردازشگرهای دو هسته ای تنها به اجرای چندین برنامه یا کاربرد چندین ابزار در زمانی واحد کمک می کنند و اجرای برنامه های سنگین مانند برخی از بازی ها به پردازشگر هایی که قدرت اجرایی بالا دارند نیازمند است. اما اگر بخواهید همراه بازی برای مثال به موسیقی هم گوش کنید بحث دیگری است که به طور قطع یک پردازشگر دو هسته ای راهگشا است.

      اینتل همواره پیشگام:
      همانطور که گفته شد اینتل در زمینه پردازشگرهای دو هسته ای اولین گام را برداشت. پردازشگرهایی که اینتل عرضه کرد مبتنی بر هسته Pentium 4 Prescott بودند در واقع برای اینکه اینتل سرعت عرضه این محصول را به حداکثر برساند دو هسته Pentium D و Pentium Extreme قرار داد که این دو پردازشگر از طریق تراشه MCH موجود در مادربورد با یکدیگر ارتباط داشتند .

       
      AMD دومین پردازشگر دو هسته ای:
      دومین شرکتی که به عرضه پردازشگر دو هسته ای پرداخت AMD بود . اولین پردازشگر Opteron دو هسته ای این شرکت بلافاصله پس از اولین محصول دو هسته ای اینتل در ماه آوریل به بازار عرضه شد. محصول دو هسته ای بعدی شرکت Athlon 64x و ویژه کامپیوترهای رومیزی بود که در ماه مه 2005 در دو نسخه متفاوت عرضه شد . اگر چه AMD اولین شرکتی نبود که محصول این شرکت در برخی زمینه ها به ویژه در نحوه برقراری ارتباط میان دو هسته پردازنده دارای مزایای فابل توجهی نسبت به محصولات اینتل است.
      در راستای همین اقدامات, در چندین ماه گذشته پیشرفت های جدبدی در طراحی پردازشگرها به ویژه از سوی AMD حاصل شده است. این شرکت علاوه بر طراحی یک CPU 64 بیتی که باعث برتری یافتن این شرکت در بازار کامپیوترهای رومیزی پیشرفته شد. در حذف کنترل کننده های حافظه (MCH) نیز گام دیگری برداشت که در عملکرد Athlon64 و ترشه های Optereon یک پیشرفت قابل ملاحظه نسبت به پردازشگرهای Intel به حساب می آید. از طرف دیگر اینتل نیز پردازشگرهای دو هسته ای جدیدی را عرضه کرده اند.

      تشابه و تفاوت دو غول بزرگ (INTEL & AMD):
      این پردازشگرها بهتر از آن چیزی که شما انتظار دارید کار می کنند . محصول هر دو شرکت دارای دو هسته پردازش کننده فعال در یک قالب هستند . هر یک از هسته ها به صورت مستقل توابع و پردازش هاای داده را انجام می دهد (که البته در مورد اینتل این ویژگی کامل تر است) و هر دو این هسته ها توسط نرم افزار سیستم عامل هماهتگ می شوند.
      در حال حاضر AMD فقط پردازشگرهای کلاس سرور Opteron با دو هسته را به طور کامل به بازار کرده و به زودی Athlon64X برای کامپیوترهای رومیزی را نیز به بازار عرضه می کند. اینتل نیز در حال حاضر محصول پنتیوم Exterme رومیزی با دو هسته را به بازار عرضه کرد در حالی که خط تولید Dual Xenons و Pentium D هنوز متوقف نشده است.

       پردازشگرها چگونه کار می کنند؟
      پردازشگرهای چند هسته ای در واقع ترکیبی از چند هسته در یک قالب واحد هستند. بنابراین در نحوه طراحی آنها میتوان روش های متفاوتی را به کار بست. برای نمونه چند پردازشگرهای متقارن SMP (Symmetric Multi Processing) روش مشترکی است که برای فعالیت چندین پردازشگر به طور جداگانه با یکدیگر در یک مادربورد مورد استفاده قرار می گیرد. سیستم عامل با هر دو CPU تقریبا به طور یکسان کار می کند و کارهای مورد نیاز به آنها ارجاع می دهد. تراشه های دو هسته ای جدید اینتل و AMD توانایی SMP را به صورت داخلی دارند. پردازشگرهای سرور Opteron دو هسته ای همچنین می تواند به صورت خارجی با دیگر تراشه های دو هسته ای ارتباط برقرار کند.

       
      Hyperthreading:
      این قابلیت به صورت اختصاصی توسط اینتل در پردازشگر های چند هسته ای به کار گرفته شده است. اینتل برای آنکه از منابع CPU به شیوه بهتری استفاده نماید. فقط قسمت هایی را تکثیر کرده که کار پردازش اطلاعات را انجام می دهد. یعنی آنکه منابع داده در داخل CPU به صورت مشترک استفاده می شود ایده Hyperthreading برای دو برابر کردن مقدار فعالیت تراشه است. تا کاهش عملکرد سیستم که در اثر فقدان حافظه Cash روی می دهد کمتر شود. در این حالت CPUهای Hyperthreading مانند دو پردازشگر حقیقی به نظر می رسند با این وجود, این CPUها نمی توانند عملکردی مشابه دو CPU مجزا مانند CPUهای دو هسته ای داشته باشند زیرا در CPUهای دو هسته ای دو Threads مشابه به طور همزمان و با Cash های جداگانه L1 و L2 می توانند اجرا شوند که این عمل در پردازشگرهای Hyperthreading قابل اجرا نیست.

       چرا پردازشگرهای دو هسته ای ؟
      اما چرا دو شرکت اینتل و AMD به طور ناگهانی شروع به توزیع پردازشگرهای دو هسته ای کردند و هر دو با حرارت هر بار نسخه های تازه تری از این محصول را به بازار عرضه کردند؟ ابتدا باید خاطر نشان کنیم که AMD از ابتدا توانایی بالقوه تولید پردازشگرهای دو هسته ای را در محصول  64 بیتی خود داشت. ساختمان ورودی و خروجی برای دومین هسته در CPUهای فعلی 64 بیتی AMD موجود است.
      البته برای سیستم های چند پردازشگره یک ایراد عمومی وجود دارد و آن تاخیری است که این CPU ها در اجرای کار سیستم به وجود می آورند. به بیان ساده در حال حاضر روشی برای سیستم عامل های موجود وجود ندارد تا پردازش ها را به طور کاملا مساوی در بین پردازشگرها تقسیم کند.
      پردازشگر دوم عموما با یک مداخله کمتر و کارایی پایین تر کار می کند. در صورتی که ممکن است پردازشگر اول به صورت 100 درصد در حال پردازش  باشد. سومین دلیل که کمتر نمایان است نا امیدی AMD و اینتل است.
      هر دو شرکت برای افزایش سرعت پردازشگرها و کوچکتر کردن اندازه قالب آنها با یک مانع جدی رو به رو شده اند و تا این مانع حذف نشود و یا تا زمانی که کاربران عمومی متوجه نشوند که GHZ به تنهایی کارایی را بیان نمی کند هر دو شرکت برای دست یافتن به هر پیشرفت که کارایی پردازشگرها را بهبود بخشد تلاش خواهند کرد و تقریبا فلسفه وجودی پردازشگرهای دو هسته ای را نیز می توان همین دلیل آخر دانست.

پست های پیشنهاد شده

آموزش اورکلاک پردازنده (cpu)

در این مطلب با چگونگی اورکلاک یک پردازنده یا سی پی یو  آشنا خواهیم شد.

به OverClock یا OverClocking در اصطلاح عامیانه OC گفته میشود.

اگه ناشیانه انجام بشه، خطرناکه و ممکنه CPU یا هر قطعه ی دیگه یی رو بسوزونه یا عمرش رو کم کنه.

● تعریف کوتاه از OC:
OC یعنی، کارکشیدن از یک سخت افزار، بیشتر از مقداری که سازنده آن، براش اعلام کرده . این سخت افزار می تونه CPU، کارت گرافیک، Ram یا... باشه. ما روی CPU صحبت می کنیم. مثلا کار کشیدن از CPU 1.0GHz به اندازه 1.16GHz

یک سوال پیش می آد: که اگه میشه از CPU مثلا 1 گیگ به اندازه 1.16 گیگ کار کشید، چه علتی داره شرکت سازنده اون رو به عنوان 1 گیگ بفروشه؟ این سوال دو تا جواب داره:

1) سرعتی که شرکت سازنده ی CPU مثل اینتل یا AMD روی برچسب CPU می نویسه، سرعتی هستش که اون CPU در اون سرعت بهترین عملکرد رو داره و در سرعتهای بالاتر، عملا مشکلاتی مثل عدم ثبات یا گرمای زیاد یا... براش پیش نمی آد.

2) دلیل خاص اقتصادی داره. مثلا تنوع محصول باید باشه. ممکنه همه ی مشتریها پول CPU سریعتر رو نداشته باشن و... مثلا Athlon 2500+ , 2600+, 3000+, 3200+ هیچ تفاوتی با هم ندارند مگر در Mutilplier. همه شون از تکنولوژی 130nm استفاده می کنن و روی هسته ی Barton ساخته شدن. اما تفاوت قیمتها خیلیه.

تقریبا هر CPU رو میشه OC کرد. مهم اینه که تا چه اندازه؟ این بستگی به شرایط داره. در واقع از دوتا جواب بالا، برای یک CPU ممکنه فقط یکیش درست باشه. یا یکیش نقش خیلی کمی داشته باشه. مثلا تو همون مثال بالا، احتمال این که بشه Athlon 3200+ رو OC کرد خیلی کمه. اما Athlon 2500+ رو بسادگی میشه 100 الی 300 تا بالا برد.

یک CPU رو تا چه حدی می شه OC کرد؟

 

این سوال جواب مشخصی نداره. مثلا ممکنه 50MHz یا ممکنه 350MHz. کاملا بستگی به شرایط داره . این شرایط را از چند جنبه میشه بررسی کرد:CPUهای یک جنس و مدل و ساخت کارخانه ها با هم فرقهایی دارند.MotherBoard نقش خیلی مهمی داره. بعضی از MotherBoardها به اصطلاح OverClocking Friendly هستن و کلا برای OC کارها ساخته شدن . در هر صورت هر چه MotherBoard شما امکانات بیشتر و پیشرفته تری داشته باشه طبیعتا بهتر می تونید OC کنید. علاوه بر MotherBoard قطعات دیگه هم نقش دارن. مثلا قدرت تحمل فرکانسهای بالاتر در RAM یا AGP یا کارت صدا یا ... مدلها و جنسهای مختلف با هم فرق دارن. یک چیز مهم دیگه، سیستم خنک کننده ی کامپیوتر شماست. وقتی یک CPU در سرعتهای بالا کار می کنه، باید ولتاژ به نسبت بالاتری بهش داد و همین ولتاژ بالاتر باعث تولید گرمای بیشتر می شه و باعث سوختن یا کاهش شدید عمر مفید CPU بشه.

● OC رو چطور انجام بدیم:
اولا راهنمای MotherBoard وCPU را کاملا مطالعه کنید. باید وارد قسمت Setup (بایوس) سیستم بشوید.

یک نرم افزار مثل SiSoft Sandra روی سیستم نصب کنید که بتونید اطلاعات مربوط به سخت افزار رو ببینید. حتما باید دمای CPU و MotherBoard رو نشون بده. تو Setup بایوس هم قسمتی که دما رو نشون می ده پیدا کنید

سرعت CPU توسط دو چیز تعیین می شه. یکی سرعت باس سیستم یا FSB Front side bus و دیگری Multiplier که در FSB ضرب می شه و سرعت CPU بدست می آد. برای تغییر سرعت CPU باید یکی یا هردوی این اعداد رو عوض کرد. از اونجایی که FSB علاوه بر تعیین سرعت CPU در تعیین سرعت ارتباط MotherBoard با قطعات روی درگاه PCI و AGP همچنین Ram نقش داره، پس بهترین راه اینه که Multiplier رو بیشتر کنیم. اما شرکتهای سازنده، پردازنده رو روی یک Multiplier قفل میکنند و تغییر اون دیگه تاثیری نداره.

بنابراین تنها چاره ای که می مونه تغییر FSB هستش. برای تغییر FSB باید وارد Setup سیستم بشیم. در MotherBoard باید وارد قسمت IWILL Smart Settings بشم. شما هم اگه راهنمای مادربوردتون رو بخونید، حتما پیدا می کنید. البته تو مادربوردهای قدیمی Multiplier رو از طریق جامپر عوض می کردند.

بعد از اینکه محل تعیین FSB رو پیدا کردین، کارتون شروع میشه. موقع تغییر FSB باید خیلی مراقب باشید. یک تغییرناجور می تونه همه چیز رو به هم بریزه و حداقلش اینه که سیستم دیگه بالا نمی آد و باید Setup رو ریست کنید (حتما قبل از شروع بکار، سایر تنظیمات مهم Setup رو یادداشت کنید. چون ممکنه نیاز باشه که بعد از ریست کردن، بعضی از تنظیمات رو از حالت پیش فرض خارج کنید.) پس حتما باید FSB رو کم کم زیاد کنید. مثلا اولش 5 تا یا 10 تا و بعدش اگه مشکلی نبود کم کم ببرید بالا تا جایی که مشکلهای کوچیک کم کم بوجود بیان. اون وقت یکی یکی بیاریدش پایین تا مشکلی دیگه نباشه. منظورم از "نبودن مشکل" اینه که:

1) سیستم بدون هیچ مشکلی لود بشه. بهتره یک کمی تو ویندوز کار کنید تا مطمئن بشید بعد از مدتی هنگ نمی کنه و ثبات سیستم از بین نمی ره.

2) دمای سیستم خیلی بالا نره. برای اینکه متوجه بشین بالا کجاست، قبل از زیاد کردن FSB، چندبار دمای سیستم رو در حالات مختلف، مثلا بعد از اجرای برنامه های سنگین اندازه بگیرید. بهترین کار اینه که Burn in wizard توی SiSoftware Sandra رو سه چهار باری اندازه بگیرید تا دمای عادی و دمای حداکثر دستتون بیاد.

3) صدای خروجی اسپیکر عجیب و غریب یا عوض نشه. و هر چیز غیرعادی دیگه.

اما در مورد MotherBoradهای Overclocking friendly؛ مهم ترین چیز توی این MB ها اینه که شما می تونید FSB رو بدون دغدغه ی RAM و PCI & AGP افزایش بدید. یعنی MB فرکانس کار این قطعات رو مستقل از FSB و ثابت نگه می داره. (در حالت عادی FSB Bus برابر نصف FSB و PCI Bus برابر یک چهارم اونه. یعنی اگه FSB رو از 133 برسونم به 160، AGP Bus از 66 می رسه به 80، یعنی 14 تا بالاتر و در این صورت کارت گرافیکی یا lazy میشه یا crazy!) بنابراین در این MBها تنها مانع سر راه افزایش سرعت، دما و توان CPU هستش. شما هرچقدر هم اون رو خنک کنید، بالاخره توان CPU حدی داره.

حالا اگه ما FSB رو تا یه جایی بردیم و مشکل بوجود اومد، تنها راه اینه که دوباره کمش کنیم؟ باید بگم همیشه نه. در این حالت اول از همه باید بفهمید که مشکل از کدوم قطعه هستش؛ هارد، سی دی رام، کارت گرافیک، رم یا ... برای فهمیدن این مورد، می تونید از آزمون و خطا استفاده کنید، یعنی راه حل هایی که می دم رو تک تک اجرا کنید و ببینید کدومشون جواب می ده. یا همه رو اجرا کنید اگه مشکل حل شد، بعدش دونه دونه به حالت قبل برگردونید ببینید کجا مشکل پیدا می کنه. اما قبل از همه چیز، اگه دما خیلی بالا نیست، بهتره ولتاژ CPU یعنی CPU Vcore Settings رو خیلی آهسته زیاد کنید، شاید جواب بگیرید.

اگه مشکل از رم باشه یعنی رم تو فرکانسهای بالاتر جواب نده، می تونید سرعت اون رو کم کنید. برای تغییر اون باید توی راهنما یا Setup بگردید. از طریق DRAM Clock اون رو می تونیم تغییر بدیم که سه حالت Host clock و Host clock+33 و Host clock 33 داره که باید در حالت سوم یعنی 33 قرارش بدم.

دوم در مورد هارد و سی دی رام: اگه مشکل از جانب یکی از این دو قطعه باشه، باید PIO mode یا DMA mode اونها رو تغییر بدید و پایینتر بیارید.

در مورد PCI و AGP، برای حل این مشکلها، گزینه هایی مثل PCI Master 0 WaitState Write و AGP Master 1 WaitState Read/Write و AGP Fast Write رو غیرفعال می کنیم که کمی کار رو راه میندازه. البته این موردها بسته به جنس و مدل MB شما ممکنه اسم دیگه یی داشته باشه یا اصلا وجود نداشته باشه. پس حتما راهنمای MBتون رو بخونید و یا توی سایتش دنبال اطلاعات اضافی بگردید. ممکنه MB شما چیزهایی بیشتری برای تغییر داشته باشه. باید اونقدر با اینها به اصطلاح بازی کنید تا بهترین حالت از نظر سرعت و پایداری و ثبات سیستم و البته دما بدست بیاد. باز هم تاکید می کنم، اگه دما زیاد بالا بره، مثلا از بین 50 و 60 درجه سانتیگراد بگذره، خطرناکه و CPU یا می سوزه یا عمرش کم می شه.

چیز مهمی که در مورد راه حلهای بالا باید بگم اینه که ممکنه این راه حلها کار کنن و سیستم بدون مشکل کار کنه، اما به احتمال زیاد ارزشش رو نداره. اگه هدف ما فقط سرعت بیشتر باشه، ارزشش داره اما اگه هدف ما سیستمی با توازن بین سرعت و performance و قابلیت بیشتر باشه، ارزشش رو نداره که مثلا بخاطر 20 مگاهرتز بیشتر، سرعت رم رو 33 تا (یک کم بیشتر یا کمتر) کاهش بدید. یا از هاردتون در حالتی پایین تر از چیزی که توانایی اش رو داره استفاده کنید و سرعت انتقال اطلاعاتش رو کم کنید. در این حالت حتی ممکنه تاثیر افزایش سرعت از بین بره و سیستم کندتر بشه.

 

منبع====>sarzamindownload.com

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

باتشکراز توضیحات خوبتون

دوستان عزیز هرگونه سوال یا راهنمایی یا حتی تهیه قطعات برای اورکلاک نیاز داشتن بنده درخدمت هستم.

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

×